Rekodro de mis rekodros

( Mi Poema en la lengua de el djudeo - Espanyol )    

                  A la poeta Matilda Koén-Sarano 
 
Ah! Ermana de mi Sefarad,
la poezía es tu kansión
Hatikvá, amor i  verdad,
en eya havla tu korasón. 

Mi poema bola i volve,
sonya i volve a Sefarad.
Bola al kalor i amistad,
mi poema bola i volve.

Anusí  so de muy leshanos
olvidado hijo de Sefarad,
de Brazil so tu  ermano.
De akí dezeo kalor, fraternidad.

Munchos de muestros ermanos
kaminan olvidados en el mundo.
Kedados en sus rekodros

de spinas i d`esperansa olvidados.

 

Odmar Braga


 

Glosario. 


Hativá : Esperanza
Sefarad: España
Anusi:  Judio Marrano
Regístrarte y comentar el poema

Comentarios:

Escrito por: oscar       08/05/08 03:25
Hacerse amigos Hacerse amigos                 Enviar correo Enviar correo
Un buen dato para todos quienes deseen leer un libro extraordinario.-. La gesta del Marrano.-. del autor Marcos Aguinis.-.
Amigo Odmar, Tu poema golpea con la fuerza de los siglos, pareciera que recien ahora el tunel se esta logrando ensanchar para dar paso a la luz que tanto temas los que habitan en la oscuridad.-. omn.-.
Escrito por: Daanroo       07/05/08 11:37
Hacerse amigos Hacerse amigos                 Enviar correo Enviar correo
Es difícil matizarlo Sr. Odmar me puso a pensar mucho, en la gran diversidad que existe entre la andanza del hombre y el recuerdo mismo... pareciera que uno le da la finalidad al otro, pero en este poema no es así; la andanza se salvaguarda precisamente en el caminar de un pestañeo y el recuerdo mismo se vuelve la claridad de ese preciso momento...
No me parece que sea un poema para recordar un hecho -aunque la misma palabra Anusi me lo marca así- más pareciera que es sin temer, el paso que da el hombre para quedarse precisamente en ese lugar y marcarlo como futuro...

Vamos a ver si me complico menos:

Un recuerdo siempre es un instante con respecto al pasado de un ser humano.
Pero en esta ocasión el recuerdo no está en el pasado, sino en el propio presente.

Un hombre que se ve a si mismo sin pasado, sin presente y sin futuro....

Creo que esto último me lo redondea todo.

Usted me dirá...
(porque si le soy sincera se me escaparon muchas palabras y me deje llevar por lo que humildemente pude captar)
Escrito por: mundo       07/05/08 03:52
Hacerse amigos Hacerse amigos                 Enviar correo Enviar correo
Simplemente encantador aunque me demoré en dar acierto para poder leerlo bien y a su vez entender ..jeje la poco costumbre de innovar
Un abrazo
Sol
Escrito por: beduina       07/05/08 01:29
Hacerse amigos Hacerse amigos                 Enviar correo Enviar correo
No me queda ninguna duda que como dice tu poema muchas veces es asi, Como poema me parece bello, sentido y contenido. Como todo lo que escribes, ya que he tenido el placer de leer tu blog!.
Mis felicitaciones para tì!
Escrito por: Zarandela       07/05/08 00:46
Hacerse amigos Hacerse amigos                 Enviar correo Enviar correo
Me ha encantado, que lenguaje tan especial.
"mi poema bola i volve"
Escrito por: omenia       06/05/08 22:55
Hacerse amigos Hacerse amigos                 Enviar correo Enviar correo
Estimado amigo me encantó tu poema.
Páginas: 1

Imprimir

Enviar poema
© Historias, poemas y otras contribuciones pertenecen al autor, el resto pertenece a Escribe Ya.
Condiciones    -     Privacidad    -     Acerca de Escribe Ya    -     Anunciar    -     Publicar poemas