


| Escritor: | satelite |
| Públicado: | 10/03/2008 |
Enlluviaestrepitosaquepenetraenellevetodonadanmanosquemanejo
desde acá
Suelodegrispastodondefierrosdepieldesapoemananlucesdebocinazo
queseadentranenmasaverdequeconfundoconuntelevisor
y acá yonl
Fluyenríosysangreenvoscomoelbailedealgúnelectrón.
Pastovientocallesolcementohielovidriofriotristeza
plásti/co/nscien/cia/nu/ro/manticis/mo/nos/otro/s/e/d/io/s/al
violetahumoingeniomanosquemanejoycortinasdecabello.
¡Y yo acá!
Y A PESAR DÉ,
SI ME ACOMODO EL PELO ES POR VOS (QUIEN SEAS)
Y LAS BOCINAS ME ALERTAN
Y MIS MANOS SON MÍAS.
|
Imprimir |
Enviar poema |


